سید حسین  موسوی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ سید حسین موسوی
آرشیو وبلاگ
      حدیث روز («کُنْتُ کَنْزاً مَخْفیّا فَاَحْبَبْتُ اَنْ اُعْرَفَ وَ خَلَقْتُ الْخَلْقَ لِکَیْ اُعْرَفَ»)
قوله علیه‌السلام موتوا قبل ان تموتوا بمیر ای دوست پیش از مرگ اگر می زندگی خواهی نویسنده: سید حسین موسوی - ۱۳۸٧/٦/٥

جان بسی کندی و اندر پرده‌ای

                                                                  زانک مردن اصل بد ناورده‌ای

تا نمیری نیست جان کندن تمام

                                                                      بی‌کمال نردبان نایی به بام

چون ز صد پایه دو پایه کم بود

                                                                   بام را کوشنده نامحرم بود

چون رسن یک گز ز صد گز کم بود

                                                                  آب اندر دلو از چه کی رود

غرق این کشتی نیابی ای امیر

                                                                 تا بننهی اندرو من الاخیر

من آخر اصل دان کو طارقست

                                                                  کشتی وسواس و غی را غارقست

آفتاب گنبد ازرق شود

                                                                 کشتی هش چونک مستغرق شود

چون نمردی گشت جان کندن دراز

                                                                   مات شو در صبح ای شمع طراز

تا نگشتند اختران ما نهان

                                                                 دانک پنهانست خورشید جهان

گرز بر خود زن منی در هم شکن

                                                                 زانک پنبه‌ی گوش آمد چشم تن

گرز بر خود می‌زنی خود ای دنی

                                                                   عکس تست اندر فعالم این منی

عکس خود در صورت من دیده‌ای

                                                                  در قتال خویش بر جوشیده‌ای

هم‌چو آن شیری که در چه شد فرو

                                                                  عکس خود را خصم خود پنداشت او

نفی ضد هست باشد بی‌شکی

                                                                   تا ز ضد ضد را بدانی اندکی

این زمان جز نفی ضد اعلام نیست

                                                                  اندرین نشات دمی بی‌دام نیست

بی‌حجابت باید آن ای ذو لباب

                                                                 مرگ را بگزین و بر دران حجاب

نه چنان مرگی که در گوری روی

                                                                  مرگ تبدیلی که در نوری روی

مرد بالغ گشت آن بچگی بمرد

                                                                  رومیی شد صبغت زنگی سترد

خاک زر شد هیات خاکی نماند

                                                                 غم فرج شد خار غمناکی نماند

مصطفی زین گفت کای اسرارجو

                                                                مرده را خواهی که بینی زنده تو

می‌رود چون زندگان بر خاکدان

                                                                   مرده و جانش شده بر آسمان

جانش را این دم به بالا مسکنیست

                                                                     گر بمیرد روح او را نقل نیست

زانک پیش از مرگ او کردست نقل

                                                                       این بمردن فهم آید نه به عقل

نقل باشد نه چو نقل جان عام

                                                                     هم‌چو نقلی از مقامی تا مقام

هرکه خواهد که ببیند بر زمین

                                                                        مرده‌ای را می‌رود ظاهر چنین

مر ابوبکر تقی را گو ببین

                                                                       شد ز صدیقی امیرالمحشرین

اندرین نشات نگر صدیق را

                                                                       تا به حشر افزون کنی تصدیق را

پس محمد صد قیامت بود نقد

                                                                     زانک حل شد در فنای حل و عقد

زاده‌ی ثانیست احمد در جهان

                                                                      صد قیامت بود او اندر عیان

زو قیامت را همی‌پرسیده‌اند

                                                                     ای قیامت تا قیامت راه چند

با زبان حال می‌گفتی بسی

                                                                     که ز محشر حشر را پرسید کسی

بهر این گفت آن رسول خوش‌پیام

                                                                    رمز موتوا قبل موت یا کرام

هم‌چنانک مرده‌ام من قبل موت

                                                                   زان طرف آورده‌ام این صیت و صوت

پس قیامت شو قیامت را ببین

                                                                   دیدن هر چیز را شرطست این

تا نگردی او ندانی‌اش تمام

                                                                  خواه آن انوار باشد یا ظلام

عقل گردی عقل را دانی کمال

                                                                  عشق گردی عشق را دانی ذبال

گفتمی برهان این دعوی مبین

                                                                   گر بدی ادراک اندر خورد این

هست انجیر این طرف بسیار و خوار

                                                                 گر رسد مرغی قنق انجیرخوار

در همه عالم اگر مرد و زنند

                                                                  دم به دم در نزع و اندر مردنند

آن سخنشان را وصیتها شمر

                                                                     که پدر گوید در آن دم با پسر

تا بروید عبرت و رحمت بدین

                                                                       تا ببرد بیخ بغض و رشک و کین

تو بدان نیت نگر در اقربا

                                                                        تا ز نزع او بسوزد دل ترا

کل آت آت آن را نقد دان

                                                                    دوست را در نزع و اندر فقد دان

وز غرضها زین نظر گردد حجاب

                                                                   این غرضها را برون افکن ز جیب

ور نیاری خشک بر عجزی مه‌ایست

                                                                  دانک با عاجز گزیده معجزیست

عجز زنجیریست زنجیرت نهاد

                                                                 چشم در زنجیرنه باید گشاد

پس تضرع کن کای هادی زیست

                                                                باز بودم بسته گشتم این ز چیست

سخت‌تر افشرده‌ام در شر قدم

                                                                 که لفی خسرم ز قهرت دم به دم

از نصیحتهای تو کر بوده‌ام

                                                                بت‌شکن دعوی و بت‌گر بوده‌ام

یاد صنعت فرض‌تر یا یاد مرگ

                                                               مرگ مانند خزان تو اصل برگ

سالها این مرگ طبلک می‌زند

                                                             گوش تو بیگاه جنبش می‌کند

گوید اندر نزع از جان آه مرگ

                                                            این زمان کردت ز خود آگاه مرگ

این گلوی مرگ از نعره گرفت

                                                             طبل او بشکافت از ضرب شگفت

در دقایق خویش را در بافتی

                                                            رمز مردن این زمان در یافتی

مولوی

 

 

  نظرات ()
مطالب اخیر دعای جوشن کبیر همراه با معنی ما با خیال رویت، منزل در آب و دیده سلام برحضرت مهدی سلام برحضرت مهدی ما همچنان در اوّل وصف تو مانده ایم مظلوم حسینم… به خلق و لطف توان کرد صید اهل نظر به بند و دام نگیرند مرغ دانا را بسم اللّه الرحمن الرحیم رازی که آیت الله بهجت در قرآن خود نوشت مهلاً مهلا حسین
کلمات کلیدی وبلاگ حدیث روز (۱٢) سلام برحضرت مهدی (۱٢) امام حسین (ع) (۱۱) شعر (۱٠) دعا (٥) کشکول (٤) اخلاق (۳) نماز (٢) خداحافظ ای (٢) حضرت‌علی(ع) (٢) آیة الکرسی (٢) ولادت حضرت علی اکبر (ع) مبارک (٢) چند جمله کوتاه و زیبا از نهج‏البلاغه: (٢) دعای ماه مبارک رجب (٢) رج امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) (٢) عــــــــــــید غدیر مبارک (٢) حکایات آموزنده عرفانی (٢) حضرت عباس (ع) مبارک (۱) عاشق نشدی (۱) چون دوست دل شکسته می‌دارد دوست (۱) امام محمد باقر(ع) (۱) اناالمهدی (۱) من موعود زمانم (۱) فتح خرمشهرای ایران (۱) شکرانه بازوی توانا (۱) بگرفتن دست ناتوان است (۱) حضرت فاطمه الزهرا حجت خدا هست (۱) شاید که چو وابینی خیرتو دراین (۱) وی شاه طراران بیا مستان سلامت می‌کنند (۱) در سوگ علی علیه السلام (۱) یار ما بنده نواز است اذان می گویند (۱) بلاجویان دشت کربلایی (۱) بدران قبای مه را که ز نور مصطفایی (۱) بوی عیدی ، بوی توپ ، بوی کاغذ رنگی (۱) صبحدم مستانه بر بام سماوات آمده (۱) اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم (۱) ولادت امام جواد علیه السلام (۱) اللهم عجل الولیک الفرج (۱) از آسـتـان پـیــر مـغــان سر چــرا کـشـیـــم دولت (۱) تفسیر کنت کنزا مخفیا فاحببت ان اعرف (۱) ولادت با سعادت امام حسین (علیه السلام) (۱) سپاهیان آسمانها و زمین از آن خداست (۱) عید آمد و عید آمد یاری که رمید آمد (۱) و عنده مفاتح الغیب لا یعلمها الا هو (۱) وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا (۱) فرهنگ جبهه (۱) نامه ای زیبا از محبوب قلبمون،صاحب امرمون مهدی فاطم (۱) عید غدیر خم مبارک (۱) الهی عاقبت محمود گردان (۱) خوش آمد گل و زان خوشتر نباشد که در دستت بج (۱) رَّبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِی م (۱) الهی لاتکلنی الی نفسی (۱) امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) (۱) الهم عجل لولیک الفرج بحق فاطمه الزهرا(س) (۱) دعاى روز اول ماه مبارک رمضان (۱) شعر ولادت امام حسن مجتبی علیه السلام (۱) معشوقی (۱) من زمینی نیستم افلاکی ام (۱) مرگی (۱) حلول ماه رمضان (۱) دعاى امام سجاد (۱) شتابان (۱) هفته دفاع مقدس (۱) عید غدیر خم (۱) دنیا رو با همه ی خوب و بدش (۱) هفته بسیج (۱) گوهری (۱) کُنْتُ کَنْزاًگوهری (۱) پیش گشاد (۱) سپر برم (۱) ماه شعبان (۱) سوم شعبان (۱) عاشورا (۱) مولوی (۱) نسیم (۱) شیعه (۱) کربلا (۱) قرآن (۱) امام رضا (۱) پند (۱) حدیث قدسی (۱) فاطمه فاطمه است (۱) بوی عیدی بوی توت بوی کاغذرنگی (۱) امام حسن عسگری (۱) مست (۱) سوم خرداد (۱) فتح خرمشهر (۱) صاحب عصر (۱) فریدون مشیری (۱) گون (۱)
دوستان من امام رضا (ع) علوم سیاسی حدیث صداقت آموزش SQL Server پرتال زیگور طراح قالب